У гэтым фільме аўтар дзеліцца вопытам падарожжа па Італіі і сустрэчамі з беларусамі, якія пражываюць у краіне. У Пардэноне яна знаёміцца з Ларысай і даследуе мясцовую мээрыю, абмяркоўваючы праблемы нараджальнасці ў Італіі і працу дамоў сталых. У Венецыі аўтар падкрэслівае, што гэты горад абавязкова варта ўбачыць, хоць мясцовым жыхарам становіцца ўсё складаней там жыць. У гарах Трэнто яна сустракае Катарыну, якая рыхтуецца да выступлення на Хэлоўін, што дадае цяпла ў фільм. Асаблівая ўвага ўдзяляецца начлегу ў сярэднявечным замку XII стагоддзя, дзе час, паводле словаў аўтара, нібы спыніўся. Фільм таксама закранае адрозненні ў менталітэце і магчымасцях жыцця італьянцаў і беларусаў.