Аўтар дзяліцца ўражаннямі ад завяршэння сваіх еўрапейскіх падарожжаў і пераезду ў Варшаву, дзе цяпер будзе жыць. У новым горадзе яна плануе працаваць у доме для беларусаў, былых палітвязняў, і выступіць у ролі валанцёра. Яна расказвае пра знаёмства з Аннай і яе прытулкам, дзе будуць жыць людзі, якія перажылі цяжкія часіны. Аўтар адзначае, што кожнае падарожжа і сустрэча ўзбагацілі яе жыццёвы досвед, і яна ўсведамляе, што заўсёды можна змяняць сваё жыццё і пачынаць з нуля. Таксама згадваецца сустрэча з сынам і тое, што моладзь прыняла яе ў сваю кампанію.