Вольга Сіліванчык і Аляксандр Ждановіч распавядаюць пра сваю неверагодную гісторыю кахання, якая пачалася з магчымасці сустрэцца ў Беларусі, але ў рэшце рэшт адбылася ў Італіі. Цяпер яны рэгулярна наведваюць адзін аднаго: Аляксандр паказвае Вользе батлейку ў Рыме, а яна ладзіць мастацкія майстар-класы ў Варшаве. У выніку гэтага супрацоўніцтва Маляваныч не толькі распавядае казкі, але і пачаў маляваць карціны. У Варшаве яны ўдзельнічаюць у фестывалі, дзе прадстаўляюць выставу карцін, батлейку і крэатыўныя заняткі для дзяцей. Вольга займаецца маляваннем і дзеліць свае любімыя словы з аўдыторыяй.