Пераезд этнічных немцаў з Савецкага Саюза ў Германію, вядомы як перасяленне расійскіх немцаў, з'яўляецца значным гістарычным з'явай, якое ахоплівае некалькі этапаў. Першыя нямецкія паселішчы прыйшлі ў Расію ў XVIII–XIX стагоддзях па запрашэнні Еўфрасінні II і Александра I для асваення зямель. У час Другой сусветнай вайны многія немцы былі дэпартованы ў Сібір і Казахстан, што прывяло да страты іх культурнай ідэнтычнасці. У канцы 1980-х гадоў, у перыяд Перабудовы, савецкія немцы атрымалі магчымасць выяжджаць з краіны, што прывяло да масавай эміграцыі ў Германію ў 1990-х гадах. У Германіі дзейнічаў закон, які дазваляў этнічным немцам атрымліваць статус позніх перасяленцаў. Працэс пераезду ўключаў збор дакументаў, якія пацвярджаюць нямецкае паходжанне, а таксама продаж маёмасці ў СССР. Гэты працэс быў складаны і суправаджаўся бюракратарычнымі цяжкасцямі.