Першае афінскае кладзішча, адкрытае ў 1837 годзе, з'яўляецца старэйшым дзейным некропалем Афін і прадстаўляе сабой манументальны музей пад адкрытым небам. Размешчанае ў цэнтры горада, яно акружана храмам Зеўса Алімпійскага і стадыёнам. Тэрыторыя кладзішча нагадвае парк, з высокімі кіпрэсамі, соснамі і аліўковымі дрэвамі, якія ствараюць цень. Амаль усе надгробі і мавзолеи выкананы з беласнежнага пендэльскага мармуру, які таксама выкарыстоўваўся для будаўніцтва Партэнону. Архітэктурны стыль пераважае ў класіцызме і неакласіцызме, многія склепы нагадваюць старадаўнегрэцкія храмы. Сярод вядомых твораў мастацтва на кладзішчы вылучаюцца «Спячая дзяўчына» і мавзолей Генрыха Шлімана. Некропаль лічыцца самым прэстыжным месцам пахаванняў у Грэцыі, дзе спачывае эліта краіны, уключаючы герояў рэвалюцыі і выдатных дзеячаў культуры.