Кава́ла — маляўнічы горад на поўначы Грэцыі, вядомы як «лазурны горад» дзякуючы свайму размяшчэнню на скалістым мысе ў берагоў Эгейскага мора. На працягу сваёй гісторыі ён змяняў некалькі назваў і знаходзіўся пад уладай розных культур, уключаючы рымлян, славянаў, балгараў і османаў. Горад з'яўляецца радзімай Мухамеда Алі Пашы, заснавальніка дынастыі правіцеляў Егіпта, а ў 1964 годзе яго крэпасць была выкуплена ў егіпецкага ўраду. У пачатку XX стагоддзя Кавала была найбуйным цэнтрам гандлю тытунём на Балканах, дзе працавала больш за 12 000 чалавек. Архітэктура горада адрозніваецца ад класічных грэчаскіх паселішчаў з-за пяцьсотгадовага османскага ўплыву. Адна з галоўных славутасцяў — акведук Камарэс, які забяспечваў горад вадой. Мясцовыя сардзіны вядомыя сваёй якасцю і экспартуюцца на пяць кантынентаў, а водаправодная вада ў Кавале прызнана прыдатнай для піцця. Кава́ла таксама вядома як першы еўрапейскі горад, куды ступіў апостал Павел, і месцам важнай бітвы пры Філіпах.