Сіндром зваротнай эміграцыі, ўскладнены сучаснай жыццёвай сітуацыяй у Расіі, уяўляе сабой цяжкое псіхалагічнае і сацыяльнае становішча. Вяртанне на радзіму часта аказваецца больш складаным, чым эміграцыя, бо ў людзей узнікаюць завышаныя чаканні адносна таго, што яны знойдуць «той самы» дом. Даследаванні паказваюць, што змены, якія адбыліся падчас жыцця за мяжой, прыводзяць да культурнага шоку і пачуцця адчужэння, калі рэальнасць не адпавядае чаканням. Эканамічныя цяжкасці, такія як неабходнасць пачынаць усё спачатку і адаптавацца да росту цэн, таксама дадаюць стрэсу. Псіхалагічны націск можа праяўляцца ў непаразуменні з боку сваякоў і сяброў, што ўзмацняе пачуццё ізаляцыі. У многіх вернутых назіраецца сіндром Уліса, які праяўляецца ў хранічным стрэсе, дэпрэсіі і бессонніцы.