Пачатак вайны ў Іране стаў для Аляксандра Лукашэнкі нечаканасцю, што прымусіла яго займаць нейтральную пазіцыю паміж супрацьлеглымі бакамі. У матэрыяле разглядаюцца ключавыя аспекты, такія як маўчанне Лукашэнкі ў крытычны момант, а таксама актыўная прапаганда, якая выказала больш, чым было неабходна. Асобная ўвага надаецца страху Лукашэнкі перад магчымымі сцэнарамі, падобнымі да тых, што адбыліся ў Венесуэле і Іране. Дыпламатычныя намаганні Лукашэнкі разглядаюцца як спроба не раззлаваць ключавыя фігуры ў рэгіёне. Матэрыял закранае пытанне, ці зможа Лукашэнка захаваць баланс і заставацца сябрам іранскага народа, не страціўшы пры гэтым падтрымку ЗША.