Віктар Бабарыка агучыў бачанне "нерасейскай, без’ядравай, дэмакратычнай Беларусі" і вызначыў сваю ролю як менеджара пераменаў. Сустрэча з Святланай Ціханоўскай стала новай вяхой у супрацы дэмсілаў, аднак узнікае пытанне аб агульным плане і адказнасці ўдзельнікаў. Бабарыка падкрэслівае важнасць стратэгіі для легітымнасці, адзначаючы, што без прадстаўнічага органа ўсе могуць застацца "самазванцамі". Ціханоўская падкрэслівае, што дэмсілі мацнейшыя ў адзінстве, але Мацкевіч папярэджвае аб праблемах з недахопам рэалістаў у руху. Усе ўдзельнікі заклікаюць да неабходнасці доўгатэрміновага планавання для вяртання ў Беларусь і трансфармацыі краіны.