Відэа складаецца з 4 хвілінаў і 27 секунд унутранага крыку, які адлюстроўвае стан грамадства ў ўмовах вайны, хлусні і інфармацыйнага шуму. У ім паказаны людзі з пустымі вачыма і адзін чалавек, які спрабуе захаваць сваю чалавечнасць. Асноўная ўвага ўдзяляецца эмоцыям, якія становяцца менш вострымі з кожным днём. Аўтар падкрэслівае, што гэта відэа не пра «бокі» канфлікту, а пра пачуцці, якія подавляюцца ў паўсяднёвым жыцці. Рэкамендуецца глядзець яго свядома, а не ўключаць фонам. У канцы відэа глядач можа адчуць цішыню, што сведчыць аб разуменні ўбачанага.