Саламея Русецкая з Навагрудчыны прадставіла першыя жаночыя мемуары ў Вялікім Княстве Літоўскім пад назвай "Аванцюры майго жыцця". У кнізе апісваецца яе жыццёвы шлях, уключаючы падарожжа ў Стамбул, дзе яна працавала ўрачом у гарэме султана. Русецкая вярнулася на радзіму, але зноў рушыла ў падарожжа, у тым ліку ў Балгарыю. У мемуарах таксама разгледжаны аспекты медыцыны ў 17-18 стагоддзях і яе роля як першай жанчыны-лекара з ВКЛ. Акрамя таго, у кнізе асвятляюцца прыгоды яе мужа, акуліста Якуба Гальпіра, і яе ўласныя цяжкасці, уключаючы хваробу. Саламея таксама згадваецца як выратавальнік мужа, а таксама яе другі шлюб і служба на Радзівіла Рыбанькі. Мемуары падкрэсліваюць ролю жанчын у грамадстве 18 стагоддзя.