У відэа разглядаюцца тры прыклады звяржэння дыктатараў: Саддама Хусейна, Муаммара Кадафі і Башара Асада. Саддам, знаходзячыся ва ўладзе 30 гадоў, не быў звяржаны з-за пратэстаў, а ў выніку расколу сярод эліты і страты падтрымкі арміі, што прывяло да яго захопу. Кадафі, які лічыў сябе ўвасабленнем Лівіі, быў звяржаны ў 2011 годзе, калі народныя хваляванні, племянныя канфлікты і ваенныя ўдары НАТО прывялі да яго смерці ад рук натоўпу. У адрозненне ад іх, Асад змог утрымаць ўладу дзякуючы падтрымцы Расіі і Ірану, нягледзячы на масавыя пратэсты і кроўапраліцце ў краіне. Відэа падкрэслівае, што дыктатары губляюць уладу, калі страх перастае дзейнічаць, а эліты пачынаюць шукаць новыя шляхі. Асноўны вывад заключаецца ў тым, што гісторыя звяржэння дыктатараў паўтараецца, і справядлівасць у гэтым працэсе з'яўляецца важным аспектам.