Дакументальны фільм 1972 год, 16 хв. У фільме здымаліся жыхары палескіх вёсак Тонеж, Глушкавічы (Лельчыцкі раён, Гомельская вобласць), Клятная (Пінскі раён, Брэсцкая вобласць), Моталь, Тышкавічы, (Іванаўскі раён, Брэсцкая вобласць). Над фільмам працавалі: З. Мажэйка, У. Караткевіч, Н. Сава, М. Бераў, Ул. Цяслюк, Л. Вежнявец, Б. Кагановіч, В. Войтак, Л. Смольская, С. Міхайлава, М. Маркаў. “Беларусьфільм”, студыя “Летапіс” "Да пэўнага часу, каб пазбегнуць “рэлігійнай прапаганды”, этнографам не давалі магчымасці рабіць дакументальнае кіно. Забарона была негалосная, але дзейсная. Шмат разоў з экспедыцыяй “Збору помнікаў гісторыі і культуры Беларусі” Інстытута мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору АН БССР вандраваў Уладзімір Караткевіч, які і паспрабаваў нарэшце абдурыць “камуністаў”. У складзе кінагрупы, для якой ён пісаў сцэнар “Сонцазварот” пра беларускія каляды, наведаў вёску Клетнае Пінскага раёна, а ў канцы студзеня на некалькі дзён з’ездзіў у вёску Тонеж, на Палессе. Цэнзары пільна прагледзелі кожны зняты кадр! Лічылі прамяні на зорках (каб на экран не трапіла віфляемскай зоркі), выкінулі ўсе здымкі з іконамі ды крыжамі. Падчас мантажу Караткевіч адышоў убок і нават адпісаў сцэнар галоўнаму кансультанту. Фільм выйшаў пад іншай назвай і без Караткевіча ў тытрах. Чаму так? Магчыма, пасварыўся з рэжысёрам ці са студыяй, таму зняў імя. Але і цалкам верагодна, што вырашыў даць зарабіць суаўтару — выдатнаму фалькларысту." Паводле апісання з сайту ethno.by #longwayhomeproject