Старажытнабеларуская песня пра вайну і каханне 💔 Лірыка і музыка: народныя Апрацоўка: Вольга Махнач Вакал: Павел Пенязь Бэк-вакал: Андрэй Сцяпанаў Хор: Марыя Копцель-Сцяпура, Андрэй Сцяпанаў, Вольга Махнач, Павел Пенязь, Анастасія Сенько, Іна Емельянава, Дзяніс Сцяпура Дуда, дудка: Андрэй Сцяпанаў Цымбалы: Вольга Махнач Арган: Альгерд Грышчанка Акустычная / рытм-гітара: Ягор Дзыгун Бас-гітара: Сяргей Кунцэвіч Ударныя: Андрэй Маўрын Запіс, звядзенне, мастэрынг: Алег Даманчук ©Mapletree Studio Здымкі: Аляксандр Духан Мантаж: Марыя Копцель-Сцяпура Рэжысура: Дзяніс Сцяпура ✅ Шчыра Дзякуем Віктару Малышчыцу за шыкоўныя таймлапсы зорнага неба Беларусі 🌠 і Ўладзіміру Самуйлаву — гаспадару сядзібы Наркевіча-Ёдкі ў Наднёмане, дзе праводзіліся здымкі 🏰 Словы: Свяціў месяц, свяціў ясны Ды стаў патухаць Любіў хлопец дзяўчыначку Ды стаў пакідаць Сядлаў каня, з'язджаў з двара На шлях ваяваць Дзяўчыну сваю любую Пакінуў чакаць Ляцела хмара чорная За ясным сонцам услед Прыйшла часіна цёмная На ўвесь белы свет Прыйшла часіна цяжкая Зямельку бараніць За любага, каханага Дзяўчынка памалісь Ой, шэрая зязюлечка Скажы, скажы ж ты мне Ой, ці чакае любая У роднай старане Ці будзе мне яна яшчэ Ой, коніка сядлаць А можа будзе век адна Гора гараваць Свяціў месяц, свяціў ясны Ды стаў патухаць Любіў хлопец дзяўчыначку Ды стаў пакідаць