У відэа разглядаецца, як трагедыя на вакзале ў Новым Садзе стала каталізатарам для агульнанацыйнага пратэстнага руху ў Сербіі. Студэнты спачатку патрабавалі не выбараў, а нармальнага функцыянавання дзяржаўных інстытутаў і расследавання адказнасці за адбытае. Рух студэнтаў здолеў выйсці за межы ўніверсітэтаў і атрымаць шырокую падтрымку па ўсёй краіне. Таксама абмяркоўваецца, чаму Аляксандр Вучыч заставаўся цэнтральнай фігурай сербскай палітыкі, нягледзячы на існаванне парламенцкай сістэмы. У відэа аналізуецца, што менавіта выбіралі на датэрміновых выбарах і чым студэнцкі спіс адрозніваўся ад традыцыйных апазіцыйных партый. Разглядаюцца ўмовы кампаніі, уплыў дзяржаўных рэсурсаў, ціск на работнікаў і перакос у СМІ. У дзень галасавання акцэнт робіцца на высокай яўцы, ролі грамадзянскіх назіральнікаў і членаў камісій. Нарэшце, у відэа паднимаецца пытанне пра тое, як студэнцкаму спісу ўдалося дасягнуць перамогі і што азначае змена ўлады для сербскай дэмакратыі.