У 1924 годзе беларускія партызаны дасягнулі значных поспехаў на тэрыторыі Другой Рэчы Паспалітай, ажыццявіўшы адчайдушныя атакі на Столбцы, паліцэйскія ўчасткі і цягнікі. Атрады пад камандаваннем Кірыла Арлоўскага, Станіслава Ваупшасава і Васіля Коржа стварылі пагрозу для Варшавы, а мясцовае насельніцтва было гатова да ўзброенага паўстання. Аднак у 1925 годзе партызанскія дзеянні нечакана спыніліся. Прычынай таму стала рашэнне Савецкага Саюза адмяніць паўстанне, аддаўшы загад «Спыніць аперацыі» і скласці зброю. Гэтае рашэнне выклікала пытанні пра матывы і мэты савецкага кіраўніцтва ў адносінах да беларускіх партызанаў.