Што застаецца пасля нашай прысутнасці? Творы, фатаграфіі, твары, некалькі запісаных фраз. Сустрэчы, сумесныя паездкі, маўчанне за адным сталом. Тое, што яшчэ ўчора было звычайным днём, паступова становіцца памяццю. Гэты фільм – пра першую частку мастацкай рэзідэнцыі «Архіў прысутнасці». Мастакі жылі і працавалі разам, стваралі новыя творы, размаўлялі пра мастацтва і жыццё. І непазбежна – пра Беларусь. У фільме з'яўляецца вобраз маскі – мяжы паміж тым, што мы бачым, і тым, што застаецца ўнутры чалавека. За кожным тварам, кожным творам – свая гісторыя, свае ўспаміны, свой досвед. Дзень за днём кожны ствараў уласны архіў прысутнасці. З твораў, слоў, позіркаў і перажытага разам часу складаўся і агульны архіў. Мы проста жывём, размаўляем, працуем, глядзім адно на аднаго і на свет вакол. А потым аказваецца, што ўсё гэта ўжо стала архівам. What remains after our presence? Works, photographs, faces, a few recorded phrases. Meetings, shared trips, silence at the same table. What was still an ordinary day yesterday gradually becomes a memory. This film is about the first part of the «Archive of Presence» artistic residency. The artists lived and worked together, created new works, and talked about art and life. And inevitably – about Belarus. The film features the image of a mask – a boundary between what we see and what remains within a person. Behind every face, every work, there is a story, memories and experiences of their own. Day after day, each person created their own archive of presence. A shared archive was taking shape too, made up of works, words, glances and the time they spent together. We simply live, talk, work, look at one another and at the world around us. And then it turns out that all of it has already become an archive. #art #belarus #warszawa #artist