Свята, вядомае як Яблычны Спас, звязана з падзеяй, апісанай у Святом Пісанні, калі Ісус Хрыстос выявіў сваю Боскую славу перад трыма апосталамі на гары Фавор. У гэты дзень веруючыя ўспамінаюць, як падчас малітвы твар Ісуса зазяяў, а яго адзенне стала белым. Сэнс свята заключаецца ў напамінаю пра ператварэнне чалавечай прыроды і яе патэнцыял для злучэння з Славой Божай, а таксама пра будучае Царства Нябеснае. Праваслаўныя вернікі асвячаюць фрукты і гародніну як сімвал новага ўраджаю, і асабліва распаўсюджаная традыцыя асвятляць яблыкі. Асвячоныя плоды прынята падаваць дзецям, родным і суседам, а таксама існуе павер'е пра іх цэлюшчую сілу.