Ірына засталася ў беларускай вёсцы з двухгадовым сынам, у той час як яе муж працуе на поўначы. Яна адчувае пастаяннае адчуванне, што з'яўляецца чужой у іншым месцы і не хоча пакідаць родны дом, які звязаны ўспамінамі пра яе бацьку і дзядзьку. Нягледзячы на прапановы мужа аб камфорце і новых магчымасцях, Ірына аддае перавагу цішы і прыродзе сваёй радзімы. У відэа абмяркоўваюцца цяжкасці жыцця адной з дзіцём, калі муж знаходзіцца за тысячы кіламетраў, а таксама пытанні адзіноты і быту. Ірына дзяліцца сваімі думкамі пра тое, што дом — гэта не проста сцены, а месца, дзе цябе чакаюць.