Альга кожны дзень таемна бяжыць у школу, каб убачыць сваю ўнучку Сафію, нягледзячы на ​​забарону нявесткі Лены. Конфлікт паміж Альгой і Ленай пачаўся шмат гадоў таму, калі свякровь патрабавала ад нявесткі пазбавіцца ад цяжарнасці. Лена не пускае Альгу ў дом, успамінаючы мінулыя крыўды, у тым ліку адсутнасць падтрымкі ў цяжкія часы. Муж Альгі цяжка хвора, а ўнучка пастаянна цікавіцца бабуляй і дзедам. Лена звяртаецца да псіхолага і осазнае, што нельга мстить дзіцяці. У выніку яна прыводзіць Сафію да бабулі, што прыводзіць да эмацыйнай сустрэчы і абяцанню пакінуць мінулае па-за. У финале сям'я збіраецца разам, і ўнучка малюе графік сустрэч, што сімвалізуе пачатак новага этапу ў іх адносінах. Псіхолаг абмяркоўвае, як старшыя пакаленні часта становяцца «суддзямі» і як ўнукі могуць дапамагчы аднавіць зламаныя сувязі.