У відэа разглядаюцца "тонкія" апавяданні, у якіх адсутнічаюць традыцыйныя героі і злодзеі, а людзі прадстаўлены як звычайныя. У такіх гісторыях зло і дабро могуць адбывацца ў звычайных сітуацыях, напрыклад, падчас кінасеансу або вячэры. Аўтар падкрэслівае, што сапраўдны чытач – гэта той, хто здольны ўбачыць глыбіню і сэнс у такіх апавяданнях. У відэа ўдзельнічаюць некалькі асоб, якія адказваюць за голас, гук, музыку, графіку і тэкст. Супрацоўніцтва розных творцаў падкрэслівае шматграннасць і мастацкую каштоўнасць прадстаўленых гісторый.