Гісторыя подзвігу праваслаўнага духавенства Беларусі ў гады Вялікай Айчыннай вайны дэманструе стойкасць і ахвярнасць святароў. Нацысты спрабавалі раскалоць Царкву і выкарыстоўваць яе ў сваіх мэтах, аднак сутыкнуліся з рашучасцю пастыраў, якія не здалі кананічнага адзінства з Маскоўскай Патрыярхіяй. Святары актыўна падтрымлівалі партызанскі рух, хавалі пераследуемых і ратавалі ваеннапалонных, часта рызыкуючы ўласным жыццём. Царква ў гэты складаны час заставалася апорай для народа, дэманструючы глыбокую веру і адданасць.