Дзмітрый набыў кватэру ў цэнтры горада за 480 тысяч рубляў, што прадавец Ларыса лічыць завышанай цаной на 50 тысяч. У працэсе рамонту ён выявіў клад, які складаўся з савецкіх грошай, замежнай валюты і залатых упрыгожанняў. Дзмітрый здаў частку знаходкі дзяржаве і прадаў астатняе калекцыянерам, зарабіўшы каля 20 тысяч рубляў. Ларыса сцвярджае, што клад належыць ёй, спасылаючыся на даведку аб куплі кватэры яе прабабкай у 1960 годзе. Яна лічыць, што прабабка замуравала каштоўнасці ў сцену і патрабуе палову знаходкі — 10 тысяч рубляў. Дзмітрый адмаўляецца дзяліцца знаходкай, сцвярджаючы, што стаў яе ўладальнікам пасля куплі кватэры. Пытанне аб праве на клад можа быць вырашана ў судзе.