У відэа расказваецца аб жыцці і творчасці паэта Валерыя Скорова, які пасля 15 гадоў эміграцыі вярнуўся ў Расію і пражыў амаль дзесяць гадоў у Санкт-Пецярбурзе і вёсцы Блынкі. Ён набыў заброшаную избушку і стварыў многія свае лепшыя творы. У гэты перыяд Скорова сустрэўся з цёплым прыёмам, але таксама сутыкнуўся з стратамі сяброў і калег па літаратурным цэху. Яго вершы таго часу адлюстроўваюць смутак па Уладзіміру Высоцкаму. У канцы дзевяностых гадоў яго напаткала нездаровая хвароба, і ён пакінуў гэты свет. Тым не менш, яго творчасць працягвае жыць дзякуючы памяці і намаганням яго сяброў і блізкіх. У відэа таксама ўспамінаецца пра падарунак, які паэт Виктор Иванов зрабіў Людміле Міхайловай, перакладаючы вершы балгарскай паэтэсы Калінкі Калевай.