20 гадоў таму Ангеліна адмовілася ад спадчыны на карысць сваёй 22-гадовай дачкі Анастасіі, каб забяспечыць яе жыллём. У той час у Ангеліны быў малодшы сын, і яна з мужам планавалі пакінуць кватэру і дачу яму, каб абодва дзіці атрымалі роўныя долі. Аднак праз два дзесяцігоддзі Анастасія, якая мае сваю сям'ю і двое дзяцей, патрабуе ад бацькоў частку іх маёмасці, нягледзячы на тое, што ўжо атрымала кватэру і дачу ад бабулі з дзедам. У ходзе размовы высвятляецца, што Анастасія адчувае крыўду на бацькоў за нараджэнне брата, што ўплывае на яе адчуванне ўласнай значнасці. Яна таксама сутыкаецца з фінансавымі цяжкасцямі, бо яе муж не прыносіць даходу. Пытанне аб тым, ці змагуць маці і дачка знайсці агульную мову і вырашыць канфлікт, застаецца адкрытым.