Эліза Ожэшка была вядомай пісьменніцай і актыўнай ўдзельніцай паўстання 1863–1864 гадоў. Яна служыла сувязной атрада Ромуальда Траугутта на Палессі і, паводле легенды, хавала яго ў капліцы ў Закозелі. Ожэшка атрымала мянушку «сувязная між Беларуссю і Польшчай» за сваю ролю ў падтрымцы польскага руху. У 1905 годзе яна была вылучана на Нобелеўскую прэмію па літаратуры, што падкрэслівае яе значнасць як пісьменніцы. Інфармацыя пра яе жыццё і дзейнасць працягвае выклікаць цікавасць і абмеркаванне.