Анна, васьмігадовая маці, выхоўвае сына адна пасля таго, як яе былы муж Марк пакінуў сям'ю, калі дзіцяці было два гады. Марк не плаціў аліменты і не кантактаваў з сынам, а тры месяцы назад трагічна загінуў, утануўшы ў нетарэзвым стане. На пахаванні Анна даведваецца, што Марк пакінуў завещанне, паводле якога сваю аднасумную кватэру ён запавітаў не свайму сыну, а трохгадовай пляменніцы, якая пражывае ў другой краіне. Анна лічыць, што гэтае рашэнне было пад уплывам маці Марка, Юліі, якая заўсёды ненавідзела яе. У сувязі з гэтым, Анна патрабуе, каб кватэру аддалі яе сыну, лічачы гэта справядлівым.