Гальяш Леўчык (Ілья Ляўковіч; 1880-1944) быў шматграннай асобай: паэтам, перакладчыкам, мастаком, музыкам і калекцыянерам. Ён з'яўляецца аўтарам кнігі «Чыжык беларускі» і лічыўся "святаром і місіянерам беларускага адраджэння". Леўчык актыўна працаваў над падрыхтоўкай нотных зборнікаў хрысціянскіх гімнаў. Яго мэта заключалася ў тым, каб, будучы бардам і спеваком, вандраваць ад вёскі да вёскі і абвяшчаць Евангелле свайму народу. Аднак ягонае жыццё абарвалася падчас ваенных падзей у 1944 годзе. Памяць пра яго працягвае жыць у Беларусі, і пра яго гісторыю расказвае Павел Каралёў.