Словы і музыка Ўладзіміра Давыдоўскага На прамёрзлым шкле іерогліфы сноў Крэсліць упартая памяць. І ненадзейным здаецца мой схоў, Ахутаны белымі днямі. Белыя дні - гэта час сустрэч Тых, хто быў, з тымі, хто будзе. Смертныя людзі ў рацэ цішыні Шукаюць прытулку, сыходзячы прэч. У плыні спачыну іх губляецца след. І толькі снег глядзіць іх нямымі вачыма, З аскепкаў складаючы свет. На прамёрзлым шкле іерогліфы сноў Крэсліць упартая памяць. І ненадзейным здаецца мой схоў, Ахутаны белымі днямі.