Музыка: Эдуарда Зарыцкага Словы: Уладзiмiра Някляева (1) На клёнах зноў лісцё згарае, Злятаюць дні з календароў. Якая далеч ветравая, якая светлая любоў, Якая далеч ветравая, якая светлая любоў. Прыпеў: Лёс як настой на палыне, Але прыйшло выратаваннем тваё каханне да мяне, тваё каханне да мяне І да цябе маё каханне, і да цябе маё каханне. (2) Блакіт вачэй тваіх вясновых Мой лёс прасвечвае да дна. Мая малітва і замова тваё імя, тваё імя, Мая малітва і замова тваё імя, тваё імя. Прыпеў: Лёс як настой на палыне, Але прыйшло выратаваннем тваё каханне да мяне, тваё каханне да мяне І да цябе маё каханне, і да цябе маё каханне. (3) Калі ж праб’е пара разлукі, Скажу замест растання слоў: Цябе ад болю і ад мукі хай зберажэ мая любоў, Цябе ад болю і ад мукі хай зберажэ мая любоў. Прыпеў: Лёс як настой на палыне, Але прыйшло выратаваннем тваё каханне да мяне, тваё каханне да мяне І да цябе маё каханне, і да цябе маё каханне. # Ярослав Евдокимов