Музыка i словы: Мiхась Скрундзь Аранжыроўка Юрыя Пшанічнага (1) Я сустрэў аднойчы чалавека, З сiвымi вусамi ды ў лапцях. У кашулi, выпаленнай сонцам, Вочы, як азёры у лугах. Запрасіў тады яго ў шынку, Дамавёнкай добрай частаваў. I за чаркай гутаркi няспешнай Я ў чалавека запытаў: Прыпеў: Ой, братка-беларус! Чаму ў цябе сiвы вус? Ён рана пасiвеў, бо я долечкi не меў. -2р Ой, братка-беларус, На руцэ мазоль што гуз, Так я цяжка працаваў, рук сваiх не шкадаваў. -2р (2) Гаварыў ён пра жыццё былое, Пра старонку на якой ён рос. Усе аб тым што у радасцi i ў горы, Па жыццi свой цяжкi крыж ён нёс. І так тады сорамна мне стала, Што ў душу ўлез я, шкадаваў. Мог бы пра ўсё сам здагадацца, Але ў беларуса запытаў: Прыпеў. # Інструмэнтальная група ансамблю “Харошкі”, Братка-беларус, Мiхась Скрундзь, Юрый Пшанічны