У відэа разглядаецца сітуацыя з шелтарам «Прынясі мяне», які афіцыйна пазіцыянуецца як бяспечнае прастора для былых палітвязняў. Аднак на практыцы ўмовы пражывання ў гэтым установе аказваюцца крайнія неназадовольняльнымі: два санвузлы на восемнаццаць чалавек, перапоўненасць і адсутнасць прыватнасці. Гасцям шелтара прадастаўляюцца ўмовы, якія многія апісваюць як горшыя, чым у турме. Таксама падымаецца пытанне фінансавых патокаў, звязаных з падтрымкай шелтара, дзе за чатыры гады прайшло больш €250 000, але застаюцца невядомаўныя крыніцы і размеркаванне гэтых сродкаў. У відэа ўзгадваецца аб фейкавым зборы сродкаў на пахаванні адной з актывістак, што выклікає падазрэнні ў выкарыстанні дабрачыннасці ў карыслівых мэтах. У выніку, нягледзячы на значныя сумы, выдзеленыя на дапамогу, людзі, якія выйшлі з турмаў, не атрымліваюць неабходнай падтрымкі, такой як годнае жыллё і работа.